Yüz yüze konuşurken sessizlik rahatsız etmez çünkü beden dili, göz teması, küçük hareketler boşluğu dolduruyor. Görüntülü ya da sesli görüşmede bunların hepsi kayboluyor, geriye sadece boşluk kalıyor.
Beyin bu boşluğu bir sorun sinyali gibi okuyor, bağlantı mı koptu, karşı taraf mı kızdı diye hızlıca senaryo üretmeye başlıyor. Bu yüzden gerçekte 3-4 saniye olan bir sessizlik çok daha uzun hissediliyor.
Bunu bilmek bile rahatlatıyor aslında, sessizlik genelde bir şeyin bozulduğu anlamına gelmiyor sadece iletişimin doğal bir boşluğu. Arka planda hafif bir ses olması bu boşluğu daha az tehditkar hissettiriyor.